I was lucky enough to get a chance to interview NASA astronaut Pamela Melroy for December 2011 edition of Your Style magazine. Melroy was the second female commander in history of space shuttle missions. (She led STS-120 mission of Discovery in 2007.) In the interview she said: “There’s nothing special about me. I just never stop trying. Never quit. And so that’s how I achieve my goals.”
Freelance journalist Ela Golebiewska is one of the 8 winners of 2011 journalism award granted by the Poland’s Speaker of the House (Marszałek Sejmu). The annual award honors Polish journalists from all over the world.
Przyznano nagrody marszałka Senatu dziennikarzom w konkursie “Życie i praca na obczyźnie; wolność wyboru drogą do sukcesu?”. Zgodnie z regulaminem, wzięli w nim udział dziennikarze pracujący w polskich i polonijnych mediach, a także osoby z nimi współpracujące. Na konkurs napłynęło 37 prac z Niemiec, Republiki Południowej Afryki, USA, Polski. Prace nadesłali dziennikarze prasowi, radiowi, telewizyjni, a także tworzący portale internetowe.
Senat RP podjął uchwałę o ustanowieniu roku 2011 Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie. Biografia Marii Skłodowskiej pokazuje, że wolność wyboru miejsca kształcenia i pracy pozwalają osiągnąć osobisty sukces, z którego Polska i Polacy mogą być dumni.
Dziś mamy o wiele łatwiejszą drogę do sukcesu – wejście Polski do Unii Europejskiej otworzyło przed Polakami zagraniczne uczelnie i rynek pracy. Wielu rodaków skorzystało z tej możliwości i zrobiło karierę na miarę swoich talentów i pracy.
Organizatorzy konkursu chcieli zachęcić dziennikarzy pracujących w polskich i polonijnych środkach społecznego komunikowania do ukazania sylwetek osób, które odnalazły się na obczyźnie, osiągnęły sukces, nie tylko osobisty, i mogą być wzorem do naśladowania.
II wyróżnienie – Elżbieta Gołębiewska (godło “Pola Negri”) za reportaż “Tomasz Stańko z koncertem w Chicago”. Materiał wyemitowano w telewizji Polsat, w ramach cyklu “Oblicza Ameryki”.
Pełna treść ogłoszenia:
Dziennikarskie Nagrody Marszalka Senatu
Odważna, wyemancypowana, twórcza, niezależna. Dotąd Francja była dumna ze swojej najsłynniejszej projektanki. Obchody stulecia stworzonego przez nią imperium mody miały być wielkim wydarzeniem. Ale po ukazaniu się książki Hala Vaughana: “Sypiając z wrogiem. Tajna wojna Coco Chanel”, wszyscy zadają sobie teraz tylko jedno pytanie – czy naprawdę była niemieckim szpiegiem?
W październikowym Twoim Stylu piszę o Zagadce Chanel.
Uzależniona od alkoholu i morfiny. Miała tak wielu kochanków, że czasem myliło się jej, z którym była umówiona.Mówiono o niej “skandalistka”. Mało kto wiedział, że wciąż tęskniła za romantyczną miłością, a w czasie wojny ryzyko…wała życie, by ratować francuskich jeńców wojennych.
O słabościach, z którymi Edith Piaf nie potrafiła sobie radzić i sile, której nikt się po niej nie spodziewał rozmawiam w lipcowym numerze Twojego Stylu z Carolyn Burke, autorką jej najnowszej biografii: No regrets. The life of Edith Piaf.
In July edition of “Twoj Styl” magazine I talk to Carolyn Burke about her recently published book: “No regrets. The life of Edith Piaf.” French diva has been given good service by Burke, the latest of many Piaf biographers but one of only a few more interested in the truth than the legend.
Kobieta uznanym szefem kuchni? Jeszcze do niedawna Ameryka nie słyszała o takim zjawisku. Ale kilka kobiet z ambicjami założyło lokale w Nowym Jorku. Zaryzykowały i… wygrały. Ich restauracje to dziś miejsca, o których mówi się już “kultowe”. Wystarczyło kilka lat, by wzbudzić zainteresowanie recenzentów, zdobyć uznanie i pierwsze kulinarne wyróżnienia. Moja rozmowa z czterema czolowymi restauratorkami Nowego Jorku w Twoim Stylu.
Była gospodynią domową, piekła chleb i hodowała rybki. Ale gdy w jej okolicy popełniono zbrodnię, a policja nie potrafiła znaleźć sprawcy, sama zaczęła tropić mordercę.
Nikt nie traktował poważnie czterdziestoletniej amatorki. Kilka lat później Pat Brown była już najsłynniejszą profilerką Ameryki. W „Twoim Stylu” rozmawiam z nia o tym, jak badanie umysłów przestępców wywróciło jej życie do góry nogami. I dlaczego czasem przykłada sobie nóż do szyi.
Emigracja za chlebem oznacza często wieloletnią rozłąkę z najbliższą rodziną, poczucie izolacji, samotność, brak domowego ogniska i trudną do zniesienia tęsknotę. A także zwykłą codzienność, której nie ma z kim dzielić. Aż do czasu, gdy pozna się kogoś, kto czuje podobnie. I wtedy przychodzi decyzja: razem będzie nam łatwiej. Nawet, jeśli ceną do zapłacenia jest prowadzenie podwójnego życia.
„Chicagowskie małżeństwa”
Caly artykul w tygodniku Angora (numer 45/2010)
The full article in 45/2010 issue of Angora weekly review
I was lucky enough to interview Kitty Kelley – the author of OPRAH. A BIOGRAPHY for November edition of Your Style magazine. (in Poland in stores now:-)) Internationally acclaimed investigative biographer Kelley tackles her most fascinating subject yet—a woman of unparalleled power and influence in American society – Oprah Winfrey.
W listopadowym numerze miesiecznika Twój Styl ukazał się mój wywiad z cenioną na świecie biografką i dziennikarką śledczą Kitty Kelley. Rozmowa dotyczy jej najnowszej nieautoryzowanej biografii Oprah Winfrey – kobiety, kóra rządzi światem medialnym w USA. Miłej lektury!
Kiedy kilka lat temu, odziana w skąpy strój kąpielowy, pojawiła się na okładce australijskiego magazynu „Inside Sport”, została okrzyknięta najseksowniejszą fotomodelką na świecie. Od tego czasu dobra passa Joanny Krupy trwa….
Caly artykul w tygodniku Angora (numer 43/2010)
The full interview with American supermodel and tv personality Joanna Krupa in 43/2010 issue of Angora weekly review
After.Life”, horror polskiej reżyserki Agnieszki Wójtowicz-Vosloo, 9. kwietnia wchodzi do amerykańskiej dystrybucji pod szyldem firmy Anchor Bay. Film opowiada o granicy między światem żywych i umarłych. W rolach głównych wystąpili Christina Ricci, Liam Neeson oraz Justin Long.
Agnieszka Wójtowicz-Vosloo, której entuzjastycznie przyjęty, krótkometrażowy projekt z 2001 roku – “Pâté” – pokazywany był na festiwalu Sundance, została nazwana jedną z najbardziej obiecujących postaci amerykańskiego przemysłu filmowego przez magazyn “Filmmaker”
Na styku dwóch światów.
Reżyser Agnieszka Wojtowicz- Vosloo udziela wywiadu
Dziennikarz polonijny:
Po tych wszystkich nagrodach i sukcesach, które wyczytałem, można by już zakończyć naszą rozmowę.
Z tym, że przed nami premiera twojego długometrażowego filmu. Porozmawiajmy więc o tobie i o twoim pierwszym filmie. Ale nie o nagrodach.
Dziennikarz amerykański:
Gratulacje! Jak sie czujesz po pra -premierze? Czy widziałaś, że kolejka osób przed kinem zakręcała aż za róg ulicy?
W Polsce był taki program zatytułowany: „Urzekła mnie twoja historia.” I nie ukrywam, że mnie również urzekła twoja historia. Bo ta opowieść ze znoszeniem mebli, problemy z dowozem, i ta stłuczka, dźwiganie, targanie przez ciebie w pojedynkę tych rekwizytów to naprawdę niesamowite…
To twój pierwszy film po premierze „Pate” dziesięć lat temu. Czy przez ten cały czas nosiłaś w sobie pomysł na niego ?
Po filmie Pate przyszły wyróżnienia, nagrody. Czy były one dla ciebie dużym zaskoczeniem?
W jaki sposób podeszłaś do problemu zachowania równowagi w filmie, tak aby nie przesadzić z elementami horroru?
Jesteś takim Polańskim w spódnicy, ale o Polańskiego zapytam za chwile.
Jakie znaczenie ma kropka postawiona w tytule filmu After.Life?
Pamiętasz polską komedię: Seksmisja ? Taki fragment, że teraz to się zacznie: TV wywiady, wizyty w zakładach pracy. Czy tak było w twoim wypadku?
Jesteś reżyserem filmu i współautorką scenariusza. W jaki sposób pogodziłaś te dwie sprawy? Czy pisałaś scenariusz od podstaw, czy z zaproponowanego materiału źródłowego?
„Pate” nie wygrał głównej nagrody festiwalu Sundance, ale wokół zrobiło sie głośno. W USA i w Europie. Nie w Polsce.
Czy to nie dziwne i smutne, że my Polacy nie potrafimy cieszyć się z sukcesów i doceniać tego co mamy?
W jaki sposób pracowałaś nad wizualnym przedstawieniem pomieszczenia w którym przez większość filmu znajdują sie bohaterowie grani przez Neesona i Ricci? Jak bardzo minimalistyczne i klaustrofobiczne miało ono być w zamyśle?
Wspomniałem o obsadzie, (heh) Aż brakuje słów. Mamy nominowanego do Oskarów Liama Neesona, nominowaną do złotych globów Christinę Ricci. Mamy Justina Longa młodego rozdrapywanego człowieka, ktory gra we wszystkich produkcjach.
Wow! Dysponujesz jakimś ogromnym budżetem? Masz taki ogromny dar przekonywania? Masz taki uśmiech, który sprawia, że ci najwięksi ulegają twoim namowom i wzięli udział w twojej produkcji?
Czym kierowałaś się przy doborze aktorów? Kto był pierwszym elementem układanki?
Liam Neeson, Christina Ricci Justin Long…No nie wierze, że nie miałaś tremy rozmawiając z nimi i pracując. Musiałaś nimi rządzić i mówić starym wyjadaczom, jak mają zachowywać się na planie!
Jedno z ujęć w filmie After. Life przywiodło mi na myśl film japońskiego reżysera Hirokazu pod tym samym tytułem. Czy widzisz jakąś zbieżność między obiema produkcjami?
Przeglądałem polskie portale internetowe. Głównie rubryki z napisem: Kino. Nie widziałem prawie nic o filmie After.life. Były za to tytuły: Bullock zrywa kolejną premierę. Nosi piersi na czole. Beckham zostanie aktorem. Weronika Książkiewicz sama wychowuje dziecko. Sandra Bullock i Jessy James mogą stracić opiekę nad dzieckiem. Reese Witherspoon znów romansuje.
Jak myślisz, dlaczego nic nie ma o tobie?
……..
Nie denerwuj sie. Bedzie dobrze.
Dziękuję za rozmowę.
spisała i opracowała: Elżbieta Gołębiewska